UWV-erhaal

10 september 2012  |  Categorie: Trots en bedrijfscultuur

Dossiers van het UWVIn deze crisistijd kom ik steeds vaker in aanraking met werkloze mensen. Zij zijn klant bij het UWV en klagen steen en been. Ook op de internetfora klinken teleur-stellingen en wanhoop. Het lijkt wel of het UWV klanten wegjagen tot beleid heeft geformuleerd.

Ik hoor mensen zeggen: “Ik moet écht een baan hebben. Dan ben ik eindelijk van die UWV-etters af!”.

Het UWV heeft het dus niet zo gek bekeken. Een van de doelen is ongetwijfeld om mensen weer zo snel mogelijk uit de uitkeringssituatie te krijgen. Door zo onvriendelijk mogelijk te doen, de mensen niet via e-mail te woord te staan, geen oog-in-oog confrontaties toe te staan en de website regelmatig onderuit te halen, wordt dat doel snel bereikt. De klanten worden succesvol weggejaagd. Goed bedacht.

Helaas is het echte verhaal een platte bezuiniging. Met slechts 30 man 10.000 werklozen “behandelen” lukt alleen door deze werkwijze. En de UWV-medewerker? Denk maar niet dat hij/zij elke ochtend blij naar het werk gaat. Binnenkort komt er geheid een stortvloed aan moeilijk invulbare vacatures…. bij het UWV.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Privacy Voorkeuren