Weg met de klant. Leve de gast

28 november 2011  |  Categorie: Marketing en klantenbinding

Ik ben klant.
Tenminste, in de winkel.
In de horeca ben ik een gast.
In het ziekenhuis een patiënt.
De thuiszorgster noemt me cliënt.
In het verzorgingstehuis begin ik als bewoner en eindig ik als overledene.
Bij de bieb ben ik een lener.
Bij de groothandel een afnemer.
Op het gemeentehuis ben ik een burger.
Bij de belastingdienst een belastingplichtige.

Grappig dat er zoveel woorden zijn voor ongeveer hetzelfde. De term “gast” vind ik toch wel de mooiste van allemaal. Daarin zit iets van blijheid. Met een gemeende glimlach welkom geheten te worden. Ze zijn blij me te kunnen helpen. Er wordt naar mijn verhaal geluisterd. Ik voel me thuis. Na afloop ga ik dat gráág met ruim geld belonen (okee, de belastingdienst uitgezonderd).

Ik denk dat het leven nog leuker zou zijn als elke klant, patiënt, cliënt, bewoner, lener, burger etc. zo werd behandeld. Als gast. Misschien gewoon eens beginnen om je klanten zo te noemen?

Reacties

  1. Rik Carton schreef:

    En nu on topic: helemaal mee eens; ik ben erg graag gast!

  2. Rik Carton schreef:

    Zojuist heb ik met een stopwatch in de hand getest of dit echt een #20secondenblog is. En wat blijkt? Het lezen van dit artikeltje kostte mij 2x zo lang en dan voelde ik me ook nog gejaagd!

    Maar dat ligt waarschijnlijk aan mijn instelling: ik fiets er niet even snel doorheen, maar ga er juist voor zitten. Ik wil de inhoud graag tot me nemen en dan is de benodigde leestijd minder belangrijk. Je hebt er tenslotte zelf ook meer dan 20 seconden aan besteed bij het schrijven…

    Dus ga zo door (want #20tot40secondenblog of #gemiddeld30secondenblog klinkt niet echt sexy 🙂 )!

    1. Erik Mathlener schreef:

      Wat leuk, een heus bijna-wetenschappelijk onderzoek! Tja, de exacte leestijd is individueel en situationeel afhankelijk. Maar misschien bedoel ik er ook helemaal niet mee dat je het in 20 seconden zou moeten kunnen lezen. Misschien gaat het er wel om dat je binnen 20 seconden de blog op je scherm hebt staan. Of dat je maximaal 20 seconden mág lezen. Of dat ik het in 20 seconden heb geschreven, jawel.
      Voor mij is van belang dat het zodanig kort is dat je het er altijd wel even tussendoor kunt lezen. En dat het een herkenbare naam heeft. En dat lukt blijkbaar aardig. Ik zal zeker doorgaan, dankjewel voor de stimulans!

      1. Marga schreef:

        ‘individueel en situationeel’….. dat kost me alleen al 20 seconden… 🙂

Laat een reactie achter en start een discussie!

Privacy Voorkeuren